CIA zmieniło metody niszczenia rządów

cia agency

Operacja w Afganistanie, inwazja w 2003 roku w Iraku były brutalną formą doktryny wojskowej Rumsfelda. Serbski zamach stanu i następujące po nim gruzińska „rewolucja róż” oraz ukraińska „pomarańczowa rewolucja”, stanowiły przykład cywilnego zastosowania nowej doktryny.

Wielu amerykańskich strategów dochodzi do wniosku, że „cywilne” rewolucje są dużo bardziej efektywniejsze od wojskowych.

Serbska rewolucja

Obalenie Miloszevicia było sterowane oraz potajemnie sponsorowane przez amerykański rząd za pośrednictwem wybranych organizacji pozarządowych. Dziennikarz Washington Post Michael Dobbs (ten, którego postrzelili) relacjonował, że rząd USA kupił usunięcie Miloszevicia za 41 mln dolarów.

USA szkoliło tysiące opozycyjnych działaczy, studentów. Wmawiali im lepszy świat, amerykański sen, bogatą demokrację po obaleniu rządu Miloszevicia. Z taką sieczką intelektualną młodzi ludzie zostali użyci w celu zrealizowania amerykańskich planów.

Początkowo we wczesnych latach dziewięćdziesiątych, USA wspierała Miloszevicia, jednak później amerykańska propaganda zaczęła demonizować go jako następcę Hitlera pod względem okrucieństw. Ten całkowity zwrot wskazywał na ukryty plan Waszyngtonu. 

Gruzińska „rewolucja róż”

Szef misji dyplomatycznej w Belgradzie, ambasador Richard Miles, został wysłany na kolejną operację do Gruzji. Jego zadaniem było nadzorowanie  i powtórzenie belgradzkiej rewolucji w gruzińskim Tbilisi. Poznał tam produkt systemu Michaila Saakaszwila, ucznia Columbia University Law School i George Washington University Law School, stypendystę Departamentu Stanu USA.  W 2002 roku Saakaszwili był ministrem sprawiedliwości.

Miles uczył go, jak obalić prezydenta Eduarda Szewardnadze.

James Baker III w 2003 roku przyjechał do Tbilisi, aby osobiście powiedzieć Szewardnadzemu, że Waszyngton chce, by ustąpił na rzecz wyszkolonego w USA Saakaszwilego.

Kto sponsorował „rewolucje róż”?

Amerykańskie organizacje pozarządowe, w tym National Endowment for Democracy. Od lat 80-tych organizacja była obecna przy każdej rewolucji: w Birmie, w Tajlandii, na Łotwie, w Estonii, na Białorusi oraz w Serbii.

Pomarańczowa rewolucja

Przekształcenie Ukrainy z niepodległej, byłej republiki rosyjskiej w pronatowskiego satelitę USA, osiągnięto w 2004 roku za pomocą tak zwanej pomarańczowej rewolucji, nadzorowanej przez Johna Herbsta – amerykańskiego ambasadora na Ukrainę.

Człowiekiem, którego Waszyngton poparł w reżyserowanej przez siebie zmianie reżimu, był Wiktor Łuszczenko. Jego żona Kateryna Łuszczenko była amerykańską obywatelką urodzoną w Chicago. Pracowała w administracji Busha i Reagana jako wysoka urzędniczka oraz w Departamencie Stanu.

Zadaniem Łuszczenki było przekonać Ukraińców do wstąpienia do NATO i Unii Europejskiej. Celem takiej polityki, było wyrwanie Ukrainy z rąk Rosji, co wiązałoby się z jej osłabieniem i wieloma dodatkowymi problemami, jak przesył gazu przez Ukrainę.  

Rewolucje sponsorowało wiele pozarządowych instytucji. Jedną z nich była Open Society Institute, Georga Sorosa.

Inne zorganizowane zamachy stanu to między innymi:

  • obalenie prezydenta Filipin, Ferdinanda Marcosa w 1986 roku,
  • obalenie Vaclava Havla w 1989 roku w „aksamitnej rewolucji” – Czechosłowacja.
  • wdrożenie Planu Balcerowicza i przekręt z Wałęsą.

Zmiany działania CIA

Do czasu obalenia Miloszevicia, CIA działała prymitywnie. Wysyłali agentów do wybranego kraju, opłacali protestujących i obalali istniejący rząd. Wręczali politykom łapówkę lub dochodziło do katastrof samolotowych, jeżeli nie mogli skorumpować polityków.

W Iranie obalili premiera Mohammada Mosaaddegha w celu ochrony amerykańskich koncernów naftowych.

W Gwatemali, CIA działała w interesie i na wniosek United Fruit Company. Pozbyli się prezydenta Arbeneza, ponieważ chronił miejscowych rolników i zagrażał interesom amerykańskiego producenta bananów.

Sadam Husajn miał za duży wpływ na ropę i zagrażał dominacji dolara w świecie.

Obecnie CIA zaczyna od propagandy, fałszowania i kupowaniu wyborów, szantażu, intryg seksualnych, publikowaniu fałszywych informacji o oponentach w lokalnych mediach, destabilizacji opozycyjnych partii politycznych, strajków komunikacji, sabotażu gospodarczego.

Kolejne kroki to wpływanie na wierzycieli, aby zmusić państwo do szybszej spłaty zadłużenia.

MFW/Bank światowy odmawia kolejnych kredytów, międzynarodowe instytucje nie wykupują obligacji. Innymi słowy, odcinają finansowanie państwa, wymuszając wybuch kryzysu ekonomicznego.

Takich działań nie wytrzymuje prawie żadna partia polityczna, dlatego doszło do tak spektakularnych przejęć wpływów w wielu państwach.

Rząd USA, CIA, armia amerykańska, instytucje międzynarodowe, system finansjery działa w jednej drużynie, dlatego tak trudny z nimi wygrać.

źródło: „Absolutna Dominacja” – F. William Engdahl – <= Polecam Książkę – Super!

.
Brzoza Robert RobertBrzoza.pl Polski Portal Informacyjny

Formularz z NeTeS



Foto: By United States federal government (https://www.law.cornell.edu/uscode/50/403m.html) [Public domain or Public domain], via Wikimedia Commons

One Response to “CIA zmieniło metody niszczenia rządów”

  • Iwona on 23 sierpnia 2016

    * Wiktor Juszczenko

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *